ترخیصیه (Delivery Order)

ترخیصیه (Delivery Order)

تعریف ترخیصیه طبق بند «ج» ماده 1 قانون امور گمرکی مصوب 1390 سندی است که به موجب آن شرکت حمل و نقل (کریر و فورواردر) پس از احراز هویت، بلامانع بودن انجام تشریفات گمرکی توسط گیرنده‌ی کالا را به گمرک اعلام می‌نماید.
به استناد ماده 58 آیین‌نامه اجرایی قانون امور گمرکی.یکی از اسنادی که اصل آن باید به اظهارنامه‌ کالای ورودی ضمیمه شود، ترخیصیه است؛ البته ضمیمه نمودن این سند.برای کالای ورودی از مناطق آزاد تجاری – صنعتی و ویژه اقتصادی.به سرزمین اصلی که.در منطقه معامله شده.ضروری نمی‌باشد.

در تعریفی ساده‌تر ترخیصیه عبارت است از:

برگ حواله یا حواله‌نامه ترخیص که سندی است خطاب به حمل‌کننده یا انبار دار، که در آن از شخص مزبور درخواست می‌شود کل کالا یا مقدار معینی از آن را به به شخص نامبرده در سند و یا حامل آن تحویل دهد.
یک فایده ترخیصیه این است که چون صاحب کالا.ممکن است بابت کرایه حمل مبلغی به مؤسسه.حمل و نقل بدهکار بوده باشد، برای آنکه بعدها گمرک.در معرض شکایت و اعتراض مؤسسه حمل و نقل قرار نگیرد جنس را با حواله‌نامه ترخیص از مؤسسه.حمل و نقل مرخص و به صاحب کالا تحویل می‌دهد و صاحب.کالا هنگام گرفتن ترخیصیه ملزم به پرداخت.بدهی خود به مؤسسه حمل و نقل می‌شود. ترخیصیه از اسناد ضروری کالا است که بدون ارائه و تسلیم آن، اداره گمرک.نمی‌تواند کالا را به کسی تحویل بدهد و یا حتی اجازه رویت کالاها را بدهد.
اصولاً برای هر پارتی جنس که وارد انبار گمرک می‌شود، باید قبض انبار جداگانه صادر و به تحویل‌دهنده جنس تسلیم شود و چون تحویل‌دهنده جنس به انبار گمرک متصدی حمل می‌باشد، نامبرده در هر مورد می‌تواند قبض انبار را به نام صاحب کالا یا نماینده او پشت‌نویسی کرده و به موجب آن به اداره گمرک اجازه دهد که کالا را به صاحب کالا یا وکیل او تحویل دهد. قبض انباری که به.این صورت ظهرنویسی.شده به منزله.همان ترخیصیه خواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *