پیش فاکتور (پروفرما اینویس – Proforma Invoice) چیست؟

پیش-فاکتور-(پروفرما-اینویس---Proforma-Invoice)-چیست؟

پیش‌فاکتور اولین سندی است که در معامله بین‌المللی توسط فروشنده صادر می‌شود و حاوی کلیه توافقات اولیه بین فروشنده و خریدار است.

مواردی که در یک پروفرما باید گنجانده شود عبارتند از:

1- مدت اعتبار پروفرما (Validity Time)

در پروفرما فروشنده به خریدار اعلام می‌نماید که کالای خاصی را به قیمت مشخص و شرایط معلوم به وی می‌فروشد، اما این شرایط دائمی نیست و دارای مدت زمانی است که در پروفرما مشخص می‌شود. مدت اعتبار پرفرما در زمان گشایش اعتبار اسنادی نیز مهم است، بنابراین این آیتم باید در پروفرما مشخص باشد.

2- نام کالا (description):

نام کالا، جنس آن، رنگ، اندازه، وزن و ابعاد و سایر موارد برای توصیف دقیق کالا باید در پروفرما ذکر شود. گاهی اوقات فروشنده تعرفه 8 رقمی کالا بر مبنای سیستم هماهنگ‌شده را نیز در پروفرما درج می‌نماید.

درج نام کالا جهت شناسایی، طبقه‌بندی و عملیات ارزیابی در گمرک اهمیت زیادی دارد.

3- مقدار کالا (Quantity):

قیمت و شروط اعلام شده از سوی فروشنده معمولاً تابع مقدار خریداری شده است، بنابراین در پروفرما باید مشخص شود قیمت و شرایط اعلام شده برای چه مقدار کالا است. مقدار کالا با توجه به واحد شمارش آن کالا و تحت عناوین وزن، حجم، تعداد و یا دیگر واحدها مشخص می‌شود.

4- قیمت کالا (Unit and Total Price):

قیمت مهم‌ترین بخش پروفرما است. طرفین معمولاً بعد از مشخص شدن تمام شرایط در مورد قیمت تصمیم می‌گیرند. قیمت در پروفرما به صورت واحد و قیمت کل مطرح می‌گردد. در صورتی که پروفرما شامل چند قلم کالا باشد قیمت واحد اقلام در یک ستون زیر هم اعلام می‌شود. در ادامه قیمت کل هر قلم که ضرب قیمت واحد در تعداد کالا است محاسبه شده و نهایتاً قیمت کل اقلام یا قیمت کلی اعلام شده در پروفرما درج می‌شود.

5- کرایه حمل (Freight Charge):

در صورتی که طبق توافقات فروشنده موظف به پرداخت کرایه  حمل باشد قیمت اعلام شده توسط فروشنده شامل کرایه حمل نیز خواهد بود. در این شرایط قیمت FOB به قیمت CFR تبدیل می‌شود. این موضوع در بحث اینکوترمز مفصل توضیح داده شده است. از سوی دیگر مشخص کردن کرایه حمل در زمانی که ناوگان حمل خارجی است، کار محاسبه 10 درصد کرایه حمل به وزارت راه و ترابری را تسهیل می‌نماید.

6- نوع ارز (Currency, Foreign Exchange):

در شرایط تجارت بین‌المللی چون معامله بین دو کشور اتفاق می‌افتد فروشنده باید اعلام کند مبلغ مشخص شده به کدام ارز است. نوع ارز را معمولاً فروشنده مشخص می‌نماید، اما خریدار نیز باید آن را بپذیرد. به عبارت دیگر نوع ارز باید مورد توافق طرفین باشد.

7- کشور و کارخانه تولید کننده:

گاهی اوقات خریدار نمی‌تواند مستقیماً از سازنده خرید کند و به دلایل متعدد به ناچار از واسطه‌ها استفاده می‌نماید. از سوی دیگر با توجه به شکل‌گیری الگوی شرکت‌های چند ملیتی و اتحادیه‌های اقتصادی اغلب اوقات چندین کشور در ساخت یک محصول نهایی مشارکت می‌نمایند. به همین دلیل در اظهارنامه گمرکی نام کشور مبدأ و کشور طرف معامله به صورت مجزا درج می‌شود. کشور مبدأ و کشور سازنده هر دو باید در پروفرما لحاظ بشوند.

8- مشخصات بسته‌بندی (Packing Specifications):

بسته بندی یکی از وظایف ذاتی فروشنده است. بسته‌بندی صادراتی با بسته‌بندی محصول برای بازار داخلی تفاوت‌های اساسی دارد. این تفاوت دو دلیل اصلی دارد:

  • تفاوت در بسته‌بندی به دلیل ریسک‌های فیزیکی حمل و نقل: در جریان مبادلات بین‌المللی کالاها مسیر بسیار طولانی را با وسایل حمل متعدد طی می‌نمایند. گاهی اوقات در حمل‌های بین‌المللی از جمه حمل مرکب، کالا در چند وسیله حمل مختلف از جمله کامیون، قطار، کشتی و هواپیما تخلیه و بارگیری می‌شود در صورتی که در معاملات داخلی فاصله فیزیکی و نوع حمل و نقل به پیچیدگی معاملات بین‌المللی نیست. بسته‌بندی صادراتی باید متناسب با ماهیت و وزن کالا، میزان فاصله و نوع حمل باشد. بسته‌بندی باید به نحوی انجام شود که کالا در جریان حمل و نقل آسیبی نبیند و بدون صدمه ناشی از بسته‌بندی ضعیف به مقصد برسد.
  • تفاوت در بسته‌بندی به دلایل بازاریابی در کشور مقصد: نوع بسته‌بندی یک کالای خاص ممکن است در کشورهای مختلف با توجه به معیارهای بازاریابی از جمله فرهنگ و سلیقه کشور مبدأ متفاوت باشد. به‌عنوان مثال عسل در بعضی کشورها در بسته‌های پلاستیکی به بازار ارائه می‌شود و در بعضی کشورهای دیگر در بسته‌های شیشه‌ای. همچنین می‌توان به معنی رنگ‌ها، لغات، نشانه‌ها، الزامات قانونی و … برای لزوم تغییرات در بسته‌بندی دقت کرد.

بنابراین خریدار و فروشنده باید به‌صورت دقیق و واضح مشخص نمایند که چه نوع بسته‌بندی مد نظر آن‌ها است. هر چند با ظهور پدیده کانتینر مشکلات مربوط به بسته‌بندی خیلی کالاها حل شده، اما همچنان باید دقت نمود در حمل و نقل مشکلی برای کالا ایجاد نشود. گاهی اوقات طرفین از واژه‌هایی همچون بسته‌بندی مناسب، بسته‌بندی استاندارد، و بسته‌بندی صادراتی استفاده می‌نمایند که درست نیست. علاوه بر بسته‌بندی اصلی کالا، نوع پالت یا حتی کانتینر مورد استفاده نیز بهتر است به‌صورت دقیق مشخص شود. این موضوع در زمان بازرسی کالا از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. باید توجه داشت در صورت آسیب دیدن کالا به دلیل ضعف بسته‌بندی، بیمه خسارتی را پرداخت نمی‌کند.

9- مشخصات حمل (Transport Specifications):

مشخصات حمل شامل نوع حمل، مبدأ، مقصد و وسیله حمل است. تعیین نوع حمل از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است و باید در پروفرما مشخص شود. منظور از نوع حمل در واقع نوع وسیله حمل است. کشتی، کامیون، قطار، هواپیما و خطوط لوله وسایل حمل بین‌المللی هستند که هر کدام از سرعت، ریسک و بالطبع هزینه خاصی برخوردارند. گاهی اوقات تغییر وسیله حمل تأثیر زیادی بر قیمت کالا دارد.

10- شرایط پرداخت (Payment Terms):

یکی از مهم‌ترین نکات پروفرما تعیین نوع و یا روش پرداخت و مدت زمان آن است. خریدار و فروشنده باید در خصوص روش و چگونگی پرداخت مذاکره کرده و توافق نهایی را در پروفرما درج نمایند. روش‌های پرداخت متعددی در بازرگانی بین‌الملل مورد استفاده قرار می‌گیرد که در این خصوص می‌توانید به مقاله انواع روش‌های پرداخت بازرگانی بین‌الملل مراجعه نمایید.

11- سایر موارد:

چند مورد دیگر همچون شماره و تاریخ پروفرما، نام شرکت فروشنده، نام شرکت خریدار و اطلاعات بانکی نیز در اغلب پروفرماها ذکر می‌گردد. به‌علاوه بعضی اوقات با توجه به توافق طرفین و ماهیت کالاها شروط ویژه و موارد خاصی نیز در پروفرما گنجانده می‌شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *